Oğlu için ölüme atladı
Fatih’te evinin önünde oynarken başına kiremit düşen ve hastanede yoğun bakıma alınan 11 yaşındaki çocuğunun öldüğünü sanan anne, Dilber Akkuş, feryat ederek geldiği hastanenin 3′üncü katından kendini aşağı attı. Hemen hastaneye kaldırılan anne, bütün müdahalelere rağmen kurtarılamadı.
Evinin önünde oyun oynayan 11 yaşındaki Yusuf Akkuş’un başına 5 katlı binanın çatısından kiremit ve beton parçaları düştü. Çatıdaki anteni düzeltmeye çalışan bina sakinlerinin neden olduğunun iddia edildiği kazada yaralanan Yusuf, Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi’ne kaldırıldı. Ağır yaralı olan Tevfik Kurt İlköğretim Okulu 4.’üncü sınıf öğrencisi Yusuf Akkuş yoğun bakıma alındı. Olay üzerine Akkuş’un yakınları hastaneye akın etti.
OĞLU İÇİN ÖLÜME ATLADI
Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi A Blok’ta oğlunun bulunduğu kata çıkan anne Dilber Akkuş, oğlunun öldüğünü düşünerek kendini hastanenin 3′üncü katından attı. Görevliler tarafından hemen müdahale edilen anne Akkuş, tedavi altına alındı. Bütün müdahalelere rağmen kurtarılamayan Dilber Akkuş, hayatını kaybetti. Eşinin öldüğünden habersiz olan baba Sadık Akkuş ve yakınları, hastane önünde beklemeye devam etti. Acı haberin alınmasının ardından hastane önünden ağıtlar yükselmeye başladı. Fenalaşan bazı vatandaşlara ise hastanede müdahale edildi.
İKİ KİŞİ GÖZALTINA ALINDI
Olayla ilgili konuşan apartman sakinleri, kazanın çatındaki antenin düzeltilmesi sırasında yaşandığını ileri sürdü. Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde yoğun bakımda bulunan Yusuf Akkuş’un beyin ölümünün gerçekleştiği öğrenildi. Olay yeri inceleme ekipleri de hastanede çalışma yaptı. Polis, olayla ilgili olarak apartman sakinlerinden 2 kişiyi gözaltına aldı. Olayla ilgili soruşturma devam ediyor.
Zafer KARAKOÇ – İSTANBUL – DHA Hürriyet
Facebook
Twitter
del-ico-us
Digg
Google
Yahoo
Myspace
Reddit
Yumiyum
Bagcik
9 Haziran, 2009 saat 9:32 am
ellerine sağlık birtanem güzel şiir beğedim.bu şiirde şunu anlatmak istiyor(HAYATTA HİÇ KİMSE VAZGEÇİLMEZ DEĞİL)gün olur vazgeçinilirsin gün olur sende vazgeçersin buna hazırlıklı olmamız lazım.hayatı acımasız gerçeği
9 Haziran, 2009 saat 9:05 am
Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne.
“O olmazsa yaşayamam.” demeyeceksin.
Demeyeceksin işte.
Yaşarsın çünkü.
Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
Çok sevmeyeceksin mesela. O daha az severse kırılırsın.
Ve zaten genellikle o daha az sever seni, Senin o’nu sevdiğinden.
Çok sevmezsen, çok acımazsın.
Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.
Çalıştığın binayı, masanı, telefonunu, kartvizitini…
Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.
Senin değillermiş gibi davranacaksın.
Hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de korkmazsın.
Onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın.
Çok eşyan olmayacak mesela evinde.
Paldır küldür yürüyebileceksin.
İlle de bir şeyleri sahipleneceksen,
Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.
Gökyüzünü sahipleneceksin,
Güneşi, ayı, yıldızları…
Mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak.
“O benim.” diyeceksin.
Mutlaka sana ait olmasını istiyorsan bir Şeylerin…
Mesela gökkuşağı senin olacak.
İlle de bir şeye ait olacaksan, renklere ait olacaksın.
Mesela turuncuya, yada pembeye.
Ya da cennete ait olacaksın.
Çok sahiplenmeden,
Çok ait olmadan yaşayacaksın.
Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi, Hem de hep senin kalacakmış gibi hayat.
İlişik yaşayacaksın. Ucundan tutarak…
Cok begendigim bir Can Yücel siiri, bilmiyorum neden ama simdi buraya yazmak geldi icimden
9 Haziran, 2009 saat 9:02 am
Neslihancim evlat acisi yasanacak en büyük aci bunda hem fikiriz.
Bunu yasayan bir anneye disardan bakanlar cidden hayret ediyorlar nasil dayaniyor, nasil katlaniyor bu aciya diye, ama güzel Allah´im öyle bir sabir veriyoki katlaniyorsun iste, Allahtan gelene boynumuz kildan inca, bonumuzu büküyoruz elden baska birsey gelmiyor.
Aci ne kadar büyük olursa inanki sabrida o kadar büyük oluyor.
Yoksa yasamaya devam edemiyecek kadar zor birsey…..
9 Haziran, 2009 saat 8:53 am
semacım bende bir annyim ama inanıyorumki hiçbir anne şehit anaları evladına yandığı gibi kendi evlatlarına yanamaz.elbette evlat acısı bizlere çok ağır gelir ama bi düşünsene oğlunu davullu zurnalı yolluyorsun oğlun askerliğinde pkk larla çatışıyor kahbenin kurşunu evladını senden alıyor davullu zurnalı yolla sonrada dönüşü tabutun içersinde olsun allahım sen şehit analarınapeygamber sabrı vero analar bizimde analarımız ellerinden öperim vatınımızın gururudur onlar iyiki öyle anaların evlatlarız.böyle yiğit anlar oldukça bizim çoook kahrman mehmetçiklerimiz doğacaktır.şehit anaların ellerinden hasretle öpüyorum
9 Haziran, 2009 saat 8:37 am
Rahmetli kadincaza pek birseyde demek istemiyorum aslinda.
Neslihancim seninde dedigin gibi SEHIT ANALARI ne yapsinlar ya, kahpe bir kursun evlatlarini ellerinden aliyor.
Uff yaaaa közü oldum
9 Haziran, 2009 saat 8:31 am
bakın bu dilberi bakında diğer dilber ne kadar da ayrı kutuplar,ama şunu da belirtmek isterim semacım bu anne çok aciz bir anneymiş rahmet olsun ruhuna eğer evladının ölümüne kendisi sebep olmuş olsaydı ölümüne hak verebilirdim ama ölüm nedeni kendisi değilki vicdan azabı çeksin ALLAHA asilik yapmış şunu belirtim evlat acısı bir acıya benzemez tahmin edebiliyorum evladımın bırakın ölümüne tırnağına zarar gelse yüreğim yanıyor.ALLAHIM hiçbir kulunu evlat acısıyla denemesin ama ölen sehitlerimiz anaları nasıl dayanıyor neden asilikyapıpda kahbe kurşununa gitmesine rağmen kendilerini öldürmüyorlar hemde tamda hayatların baharıdaykeler kimbilir anaları askerden gelince evlatları için ne hayalleri vardı onlar ana değillermi kimse şehit naları kadar yanmaz çünkü kahbeler yüzündenöldürüldüler.şuan gene bituhaf oldum daha fazla yazamıycam
9 Haziran, 2009 saat 12:44 am
Simdi bu haberi nasil yorulamak gerekiyor bilemiyorum.
Anne olmak belkide dünyanin en zor seyi. Insan evladi icin 1 saniye düsünmeden ölüme gider.Bir annenin, evladindan daha degerli bir varligi yoktur dünyada, karsiliksiz cikarsiz sevgi bir annenin evladina duydugu sevgidir, bikmadan usanmadan.
Bir annenin evladini kaybetmesi kadar aci bir duygu yoktur dünyada, yasanabilcek acilarin en dorugundaki bir duygu bu.
Ama egerki geride baska yavrulari varsa, onlar icin hayata tutunmali ,güclü olmaliyi ögrenmeli.Cünkü hic bir cocuk dünyaya kendi isteyerek gelmemistir. Dayanmasi cok güc bir aci olsada, hic bir annenin yavrusunu ANNESIZ birakmayada hakki yoktur.
Bu olayda ben geride kalan diger 3 yavrunun durumuna en cok üzülüyorum…..
Zaman belki acilarimi unutturmuyor ama aciya dayanmayi ögretiyor….
8 Haziran, 2009 saat 3:52 pm
iste anne bu…. oglu icin ölümü göze alan anne. dilber gibi degil. COCUGUMSUZ YASAYAMAM demek isteyen bir anne